واژینیت

واژینیت

واژینیت التهاب واژن است که معمولا به علت عفونتها ایجاد می شود .

 

 واژینوز باکتریایی :

این حالت نوعی تغییر در فلور نرمال باکتریایی واژن است که به از بین رفتن لاکتوباسیلهای مفید واژن و در نتیجه به رشد بیش از حد باکتریهای بیماری زا می انجامد.

شایع ترین شکل واژینیت ،واژینوز باکتریایی است ،باکتریهای بی هوازی در کمتر از۱ درصد فلور زنان طبیعی یافت می شوند.

با وجود این در زنان مبتلا به واژینوز باکتریایی غلظت بی هوازی ها و نیز گاردنلا واژینالیس و مایکوپلاسما هومینیس ،۱۰۰-۱۰۰۰ برابر زنان طبیعی است .

در این بیماری معمولا لاکتوباسیلوس ها وجود ندارند.

مشخص نشده است که چه عاملی سبب آغاز تغییر فلور طبیعی واژن میشود.

چنین فرض شده است که قلیایی شدن مکرر واژن که در اثر نزدیکی های مکرر جنسی یا استفاده از دوش واژینال رخ میدهد، نقشی را در این زمینه بر عهده دارد.

به دنبال از بین رفتن لاکتوباسیلوس های طبیعی، بازسازی مجدد فلور طبیعی واژن دشوار و عود واژینیت شایع است .

در مطالعات متعدد ،ارتباط واژینوز باکتریایی با عواقب نامطلوب شدید نشان داده شده است:

در زنان مبتلا به واژینوز باکتریایی خطر بیماری التهابی لگن به دنبال سقط ،عفونت های کاف واژن به دنبال هیسترکتومی و غیر طبیعی بودن سیتولوژی سرویکس ،افزایش میابد.

خانم های باردار مبتلا به واژینوز باکتریایی ،در معرض خطر پارگی زود هنگام پرده های جنینی، لیبر و زایمان پره ترم، کوریو آمنیوتیت و آندومتریت پس از سزارین قرار دارند.

تشخیص:

بوی بد ماهی از واژن به مشام میرسد و ترشح از واژن وجود دارد .

ترشحات واژن خاکستری رنگ اند و به صورت لایه ای نازک دیواره واژن را گرفته اند.

 PH این ترشحات بیش از ۵/۴ است .

 با افزودن KOH به ترشحات واژن بوی آمین مانند و شبیه بوی ماهی متساعدمی شود.

در این التهاب واژن درمان شریک جنسی توصیه نمیشود.

 

واژینیت تریکومونایی :

نوعی انگل فلاژل دارِ منتقل شونده از طریق جنسی به نام تریکومونا واژینالیس عامل واژینیت تریکومونایی است.

میزان انتقال این عفونت زیاد است.

۷۰ درصد مردان پس از یک بار نزدیکی با فرد آلوده گرفتار این بیماری می شوند.

و این مسئله نشان میدهد که میزان انتقال از مرد به زن از این حد نیز بالاتر میرود.

واژینیت تریکومونایی اغلب با واژینوز باکتریایی همراه است . 

تشخیص :

واژینیت تریکومونایی با ترشح واژینال ِچرکی حجیم و بد بو همراه است که امکان دارد با خارش ولو همراه باشد .

ترشحات واژن ممکن است از واژن به خارج تراوش کنند .

ممکن است اریتم تکه ای واژن و سرویکس توت فرنگی شکل قابل مشاهده باشد.

 PH ترشحات واژن معمولا بالای ۵ است .

در بیماران مبتلا به واژینیت ِتریکومونایی خطر سلولیت ِ کاف به دنبال هیسترکتومی افزایش میابد .

خانم های باردار مبتلا به واژینیت تریکومونایی در معرض خطر بالای پارگی زود هنگام پرده ها و زایمان پره ترم قرار دارند.

به علت ماهیت آمیزشی واژینیت تریکومونایی، خانم های  مبتلا به این عفونت باید از نظر دیگر بیماری های آمیزشی و به ویژه نیسریا و گنوره و کلامیدیا بررسی شوند.

در این التهاب واژن درمان شریک جنسی بیمار توصیه می شود.

 

کاندیدیاز واژینال

چنین براورد شده است که ۷۵ در صد خانم ها در طول زندگی خود حداقل یک بار دچار کاندیدیاز ولو و واژینال می شوند.

تقریبا ۴۵ در صد خانم ها ۲ بار یا بیشتر دچار عفونت کاندیدیاز ولو و واژینال میشوند.

خوشبختانه تعداد معدودی از خانم ها در اثر عفونت های راجعه مزمن دچار مشکل می شوند.

مناطق گسترده خارش و التهاب اغلب با تهاجم جزئی به سلول های اپیتلیال دستگاه تناسلی تحتانی همراه هستند و این مسئله نشان میدهد که ممکن است یک توکسین یا آنزیم خارج سلولی در پاتوژنز این بیماری نقش داشته باشد.

عوامل مستعد کننده خانم ها برای ابتلا به کاندیدیاز ولوواژینال ِ علامت دار شامل مصرف آنتی بیوتیک ،حاملگی و دیابت است.

حاملگی و دیابت هر دو با کاهش کیفی ایمنی سلولی همراه هستند که منجر به افزایش میزان بروز کاندیاز می شود.

تشخیص :

علائم این بیماری عبارت اند از : خارش ولو و نوعی ترشح واژینال که پنیری مانند و تکه ای است.

ترشح واژینال ممکن است از حالت آبکی تا حالت غلیظ هوموژن متغیر باشد.

درد سوزشی واژن، دیس پارونی(درد هنگام نزدیکی)، سوزش ولو و حالت تحریک ولو نیز ممکن است وجود داشته باشد .

دیزوری خارجی (درد حین ادرار کردن )ممکن است در هنگام تماس ادرار با پوست رخ بدهد.

در معاینه اریتم و ادم لبهای تناسلی و پوست ولو دیده می شود.

واژن ممکن است اریتماتو و دارای ترشحی چسبنده و سفید رنگ باشد.

سرویکس (دهانه رحم) از نمای طبیعی برخوردار است.

PH واژن در بیماران مبتلا به کاندیدیازیس ولوواژینال معمولا طبیعی و کمتر از ۴٫۵ است.

عناصر قارچی (اشکال مخمری جوانه زن یا میسیلیوم ها )تقریبا در ۸۰ درصد موارد وجود دارند.

 

کاندیدیاز ولوواژینال راجعه 

تعداد کمی از خانم ها، دچار کاندیدیاز ولوواژینال راجعه می شوند.

به بروز کاندیدا چهار مرتبه یا بیشتر در طی یک سال کاندیدیاز راجعه گفته می شود.

در این بیماران علایم تحریکی پابرجای ولو دیده می شوند.

در بیماران مبتلا به کاندیدیاز ولوواژینال راجعه، تبدیل خارش به سوزش علامت برجسته ای به حساب می اید .

تشخیص این بیماری باید از طریق بررسی مستقیم ترشحات واژینال با میکروسکوپ و نیز کشت قارچی تایید شود.

بسیاری از خانم های مبتلا به کاندیدیاز ولوواژینال راجعه به غلط چنین می پندارند که مبتلا به نوعی عفونت قارچی مزمن شده اند.

بسیاری از این بیماران دچار درماتیت آتوپیک مزمن یا وولوواژینیت آتروفیک اند .

 

واژینیت التهابی

 واژینیت التهابی نوعی سندرم بالینی است که با واژینیت منتشر، ریزش سلول های اپیتلیال و ترش شدید و چرکی از واژن مشخص می شوند .

علت واژینیت التهابی ناشناخته است،  اما یافته های حاصل از رنگ امیزی گرم بر فقدان نسبی لاکتوباسیلها و جایگزین شدن آنها با معمولا استرپتوکوک ها دلالت دارند.

در خانم های مبتلا به این اختلال، ترشح چرکی واژن، سوزش و یا تحرک ولوواژینال و دیس پارونی رخ میدهد.

یکی از شکایات شیوع خارش ولو است.

 

واژیِنیت آتروفیک :

استروژن نقش مهمی در برقراری اکولوژی طبیعی واژن ایفا میکند.

خانم هایی که دستخوش روند یائسگی قرار میگیرند، چه به صورت طبیعی و چه در اثر برداشتن تخمدان ها با جراحی ممکن است دچار واژینیت آتروفیک شوند.

که امکان دارد با افزایش ترشح چرکی از واژن همراه باشد.

در این افراد ممکن است در اثر آتروفی واژن و ولو ، دیس پارونی و یا خونریزی پس از نزدیکی را تجربه کنند.

در معاینه،  آتروفی ( خشکی ) دستگاه تناسلی خارجی و از بین رفتن چینها واژن دیده می شود.

در این مناطق ممکن است مخاط واژن تا حدودی شکننده باشد.

0 پاسخ ها

نظر بدهید

مایل به ملحق شدن به بحث هستید ؟
تمایل به کمک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *